1.0 PENGENALAN

Berdasarkan Falsafah Pendidikan Kebangsaan, pendidikan Malaysia adalah suatu usaha berterusan ke arah memperkembangkan potensi individu secara menyeluruh dan bersepadu untuk mewujudkan insan yang seimbang dan harmoni dari segi intelek, rohani, emosi dan jasmani berdasarkan kepercayaan dan kepatuhan kepada tuhan. Sehubungan itu, semua kanak-kanak di Malaysia mempunyai hak untuk mendapat pendidikan sempurna mengikut keupayaan masing-masing.

Kementerian Pendidikan Malaysia telah merangka Falsafah Pendidikan Khas yang bersifat progresivisme. Falsafah tersebut berbunyi:

” Pendidikan Khas di Malaysia adalah suatu usaha berterusan untuk melahirkan insan yang berkemahiran, berhaluan, berupaya, beriman, berdikari, mampu merancang dan menguruskan kehidupan serta menyedari potensi diri sendiri sebagi seorang individu dan ahli masyarakat yang seimbang dan produktif selaras dengan Falsafah Pendidikan Kebangsaan.” Usaha kerajaan untuk memberi pendidikan kepada golongan kanak-kanak kelainan upaya merupakan satu dasar yang amat dikagumi dan ini membuktikan keprihatinan kerajaan terhadap kanak-kanak kelainan upaya dalam mendidik dan membentuk murid melalui perkembangan mental, kestabilan emosi dan integrasi sosial.

Justeru, pengajaran dan pembelajaran (PdP) pendidikan inklusif semakin penting di Malaysia. Pelbagai program dan aktiviti dijalankan melalui pendidikan inklusif di peringkat sekolah rendah khas kepada murid-murid kelainan upaya. Pendidikan inklusif merupakan suatu program mengintegrasikan murid kelainan upaya ke dalam sistem persekolahan biasa.

Menurut Lewis dan Doorlag (2003), pendidikan inklusif merupakan penempatan bagi murid berkeperluan khas di dalam pendidikan arus perdana. Ini menunjukkan bahawa inklusif adalah program yang dirancang khas untuk menempatkan murid berkeperluan khas (MBK) agar dapat belajar bersama murid normal di kelas aliran perdana.

Maklumat Pendidikan Khas (2008), menyatakan bahawa program inklusif diwujudkan di sekolah harian biasa rendah dan menengah dan sekolah menengah teknik/vokasional yang menggunakan pendekatan pengajaran dan pembelajaran secara pengasingan dan separa inklusif. Ini menunjukkan bahawa program inklusif ini turut dilaksanakan di Program Pendidikan Khas Intergrasi Bermasalah Pembelajaran (PPKIBP) di sekolah-sekolah harian biasa yang terpilih.

Justeru, penekanan terhadap kualiti, kejayaan dan keberkesanan pendidikan inklusif amat berkait rapat dengan rasa tanggungjawab daripada pihak kerajaan, komuniti sekolah, ibu bapa atau penjaga dan masyarakat. Hal ini kerana murid kelainan upaya ini dapat menyesuaikan diri dari awal lagi dalam semua aspek kemasyarakatan dan menjadikan mereka lebih berupaya, mampu berdikari dan menjadi anggota masyarakat yang dapat menyumbang kepada bangsa dan negara.

1.1 LATAR BELAKANG KAJIAN

Sekolah Kebangsaan Sri Kulim merupakan sekolah aliran perdana yang terletak 5 kilometer dari bandar Kulim. Sekolah yang dikategorikan sebagai sekolah bandar yang mempunyai kira-kira 335 orang murid. Terdapat seramai 30 orang guru di sekolah ini. Sekolah ini mempunyai 24 kelas biasa,sebuah kelas prasekolah, dan sebuah kelas pemulihan khas. Pada awal tahun 2013, sekolah didatangi oleh pegawai Pejabat Pendidikan Daerah Kulim Bandar Baharu bahagian Pendidikan Khas. Pegawai tersebut memaklumkan bahawa beliau telah meluluskan permohonan penjaga seorang murid kelainan upaya untuk menjalani pendidikan wajib di sekolah aliran perdana. Murid tersebut telah menjalani pendidikan prasekolah di kelas pendidikan khas yang berada di bandar Kulim. Oleh kerana sekolah tersebut terletak jauh dari kediaman maka permohonan diluluskan oleh PPD. Selain itu, murid tersebut juga telah menunjukkan kemampuannya untuk bersekolah di aliran perdana di samping sokongan kedua daripada penjaga.

1.2 FOKUS KAJIAN

Kajian ini berfokuskan kepada seorang guru aliran perdana yang melaksanakan program inklusif dan Penolong Kanan Pentadbiran Guru di Sekolah Kebangsaan Sri Kulim. Puan Noor Arina Binti Ariffin adalah seorang guru pendidikan inklusif yang mengajar murid bernama Akmal Aiman Bin Mohd Kamal di kelas 3 Muazzaim. Akmal Bin Mohd Kamal dikenal pasti sebagai murid kelainan upaya yang mempunyai masalah penglihatan di mana murid hanya boleh melihat sebelah mata. Murid ini mempunyai kad Orang Kurang Upaya(OKU) setelah menjalani pemeriksaan kesihatan daripada pegawai kesihatan. Murid ini mengikuti sepenuhnya kelas biasa dengan dibantu oleh seorang guru aliran perdana.

Pemerhatian awal saya mendapati bahawa, Akmal telah menguasai kemahiran membaca, menulis dan mengira. Hanya pergerakan Akmal agak terbatas dan dia mengambil masa yang lebih untuk menulis sesuatu latihan. Namun begitu hasil kerja Akmal amat memuaskan. Akmal menerima bantuan OKU setiap bulan sebanyak RM200 sebagai bantuan sokongan keluarga. Akmal mendapat kasih sayang dan komitmen tinggi daripada ibu bapa dan juga rakan sekelas. Pergaulan Akmal dalam kalangan kawan-kawannya kelihatan biasa di sekolah. Guru-guru di sekolah turut berprihatin dan memberi pendidikan sama rata kepada Akmal.

1.3 OBJEKTIF KAJIAN

Kajian ini dilakukan untuk mengenal pasti pelaksanaan program pendidikan inklusif yang berkesan dan berkualiti terhadap murid kelainan upaya di kelas aliran perdana. Selain itu, kajian ini dijalankan untuk mengkaji penerimaan guru aliran perdana terhadap murid-murid kelainan upaya yang diinklusifkan. Aspek pengetahuan dan kesediaan guru dalam menyediakan pengajaran dan pembelajaran pendidikan inklusif juga dilihat sebagai suatu perkara yang perlu diberikan perhatian agar murid kelainan upaya yang mengikuti pendidikan inklusif mendapat faedah yang boleh memberikan impak yang besar kepada mereka.

Penekanan terhadap strategi guru aliran perdana juga turut dikaji bagi menangani keperluan murid di dalam kelas aliran perdana. Selain itu, faktor yang menyokong atau menghalang guru aliran perdana dalam melaksanakan pendidikan inklusif juga diberikan perhatian khususnya berkaitan pencapaian akademik dan penglibatan murid kelainan upaya dalam Pentaksiran Berasaskan Sekolah (PBS) dan pentaksiran awam yang menjadi tanda tanya dalam kalangan guru yang terlibat.

1.4 KAEDAH PENGUMPULAN DATA

Saya telah menggunakan pendekatan temu bual terhadap seorang guru, seorang pentadbir sekolah dan seorang murid kelainan upaya dari Sekolah Kebangsaaan Sri Kulim berkenaan pelaksanaan pendidikan inklusif. Maklumat yang diperlukan untuk menyempurnakan tugasan saya menjadi lebih mudah kerana temu bual secara mendalam dapat mencungkil banyak maklumat serta pandangan sebenar responden yang lazimnya sukar diperolehi melalui penggunaan soal selidik. Setiap temu bual telah mengambil masa antara satu hingga satu setengah jam dan dengan kebenaran responden yang ditemu bual, setiap sesi telah dirakamkan dan hasilnya telah ditulis semula bagi membolehkan analisis kualitatif seperti yang diterangkan oleh Creswell(2005), Miles & Huberman (1994) dan Straus & Corbin (1998) dibuat.

Daripada data yang diperoleh dapat diperhatikan bahawa pandangan guru berkenaan murid kelainan upaya yang mengikuti pendidikan inklusif telah berubah dari semasa ke semasa. Hal ini dibincangkan oleh Lindsay (2007) yang mengatakan bahawa perubahan dalam pendidikan khas melalui inklusif yang dijalankan dapat dilihat dengan ketara apabila guru-guru mula menerima kehadiran murid kelainan upaya di kelas aliran perdana. Responden yang ditemu bual turut berpandangan positif terhadap kehadiran murid kelainan upaya di kelas aliran perdana. Menurut responden, beliau tidak mengalami kesukaran untuk merancang mahupun menjalankan PdP bagi mata pelajaran beliau disebabkan adanya murid kelainan upaya di aliran perdana. Data yang diperoleh dalam kajian ini juga menunjukkan bahawa sekumpulan besar guru yang terlibat dengan inklusif bersedia untuk mengajar dan yakin dengan kebolehan murid kelainan uapaya yang belajar di sekolah mereka.

1.5 ANALISIS KAJIAN

Data temu bual yang diperolehi transkripsi iaitu ditaip dengan lengkap supaya memudahkan proses menganalisis. Transkripsi dibuat secara verbal, iaitu menggunakan perkataan atau ayat-ayat yang sebenarnya diperoleh bagi membolehkan analisis dibuat secara tepat. Seterusnya, transkrip temu bual dibaca secara keseluruhan untuk mendapat gambaran yang menyeluruh tentang apa yang dikatakan oleh responden. Kemudian transkrip dibaca sekali lagi dan maklumat penting yang terdapat dalam catatan itu digariskan.

2.0 DAPATAN KAJIAN

Sebagaimana yang dibincangkan oleh Hick & Thomas (2009), kenyataan beliau berkenaan kesediaan guru mempunyai kesamaan dan dibuktikan dengan dapatan dalam kajian saya ini. Ia merujuk kepada faktor yang menyokong murid kelainan upaya yang menduduki peperiksaan/pentaksiran tidak diberikan halangan oleh pihak pentadbir, ibu bapa dan juga guru-guru. Walaupun sistem pendidikan mempunyai peperiksaan/pentaksiran awam tetapi hak untuk belajar dan menduduki peperiksaan/pentaksiran tidak pernah menjadi halangan. Perbincangan Lipsky & Gardner (2008) berkenaan hak murid kelainan upaya juga menyokong dapatan kajian ini. Hasil temu bual daripada Cikgu Noor Arina Binti Ariffin yang terlibat secara langsung dalam pelaksanaan pendidikan inklusif menunjukkan murid kelainan upaya yang mengikuti kelas beliau di aliran perdana tidak pernah mengalami sebarang halangan dan kesulitan untuk menduduki pentaksiran. Malah, murid kelainan upaya ini menunjukkan pencapaian akademik yang baik dalam peperiksaan.

Menurut Cikgu Noor Arina Binti Ariffin, keperluan guru mendapatkan kemahiran melalui kursus-kursus pendidikan inklusif dapat meningkatkan semangat kerjasama dalam melaksanakan pendidikan inklusif di sekolah. Hal ini disokong melalui kajian yang dijalankan oleh Kezar (2006); Smith et al. (2008) yang menyatakan bahawa keperluan guru yang mengajar murid kelainan upaya di kelas aliran perdana sangat perlu dan mereka menyatakan penyesuaian terhadap pedagogi akan dapat membantu guru aliran perdana menyesuaikan dan mempelbagaikan teknik pengajaran mereka. Pada mulanya, Cikgu Noor Arina ditugaskan untuk melaksanakan program pendidikan inklusif di sekolah beliau tanpa mempunyai pengalaman mengajar murid kelainan upaya. Ini menjadi halangan kepada beliau untuk terus melaksanakan PdP di kelas aliran perdana.

Namun, dedikasi dan komitmen tinggi dalam kerjaya telah mendorong beliau untuk mengikuti Program Intervensi Tambah Opsyen(PITO) di Institut Pendidikan Guru (IPG), Jitra. Setelah berjaya mengikuti PITO beliau lebih yakin dan bersemangat untuk melaksanakan PdP pendidikan inklusif di sekolah. Beliau turut mendapat sokongan penuh daripada pihak pentadbir dan rakan setugas dalam menyedia dan melaksanakan pendidikan inklusif di sekolah. Beliau sering berkongsi pendapat tentang strategi pengajaran pendidikan inklusif bersama guru pendidikan khas dan rakan-rakan setugas. Kerjasama dan suasana persekitaran di tempat kerja dapat lebih meyakinkan beliau untuk terus berkhidmat dengan baik.

Pandangan daripada pihak pentadbir sekolah juga menunjukkan pelaksanaan pendidikan inklusif di sekolah berkenaan tidak mengalami sebarang kesulitan kerana bilangan murid kelainan upaya di sekolah tersebut adalah kurang. Hanya seorang murid yang kelainan upaya di kelas tahun 3. Guru pendidikan inklusif tidak mengalami masalah dari segi peruntukan masa mengajar kerana PdP di kelas airan perdana dijalankan seperti biasa tanpa sebarang gangguan pembelajaran. Guru pendidikan inklusif diberi tugas-tugas lain seperti rakan-rakan setugas yang lain kecuali jawatan ketua panitia. Pendek kata, pengagihan tugas guru selain mengajar menjadi fleksibel. Soal beban kerja tidak pernah wujud dalam diri guru pendidikan inklusif.

Perhatian guru terhadap murid kelainan upaya tidak pernah menjadi isu pembelajaran di dalam bilik darjah. Malah, murid-murid aliran perdana juga tidak merungut tentang kehadiran murid kelainan upaya di bilik darjah bersama mereka. Penglibatan murid berkenaan kelihatan biasa dan pergaulannya bersama rakan-rakan sebaya tidak mengalami sebarang masalah. Ini membantu guru pendidikan inklusif untuk membentuk murid kelainan upaya dari segi perkembangan mental, kestabilan emosi dan integrasi sosial. Komunikasi diantara guru dengan guru dan guru aliran perdana dengan murid turut memainkan peranan penting dalam menjayakan pelakasanaan pendidikan inklusif. Sebagaimana yang dikatakan oleh Glatthorn et al. (2006) dan Glickman et al. (1998) pelaksanaan pendidikan inklusif perlu mengaitkan hubungan antara pendidikan khas dan aliran perdana dengan menyatakan bagaimana konsep itu boleh dijelmakan dan hal ini turut disokong oleh Klingner dan Vaughn (2002).

Sokongan yang diperlukan oleh guru adalah sesuatu yang mudah seperti peruntukan masa untuk menghasilkan bahan-bahan pembelajaran selain memerlukan pengurusan yang efektif dalam persediaan untuk menyediakan murid-murid yang mempunyai keperluan yang pelbagai.

Menurut Cikgu Noor Arina, kajian ini mendapati bahawa bekas murid-murid yang terlibat dalam pendidikan inklusif juga dapat mencapai pencapaian yang baik dalam Ujian Penilaian Sekolaha Rendah(UPSR) yang lepas. Beliau juga berpendapat bahawa hampir semua murid pendidikan inklusif di sekolah berkenaan menunjukkan perubahan positif dari segi pencapaian akademik dan sahsiah. Hal ini disokong oleh kajian Friend, 2007; Kudlacek et al., 2009 di mana pencapaian akademik didapati meningkat secara positif disamping mempunyai daya keyakinan diri yang lebih tinggi berbanding dengan pelajar yang tidak diinklusifkan. Manakala, murid-murid aliran perdana pula menunjukkan motivasi yang tinggi untuk bersaing selain pembentukan sahsiah diri yang lebih sensitif kepada murid kelainan upaya.

Hasil daripada kajian ini, Cikgu Noor Arina telah merancang dan melaksanakan aktiviti seperti ‘Hot Seat’ dan permainan stesen dalam aktiviti PdP. Teknik soal jawab dan permainan ini memang merangsang keinginan murid kelainan upaya untuk melibatkan diri secara aktif. Menurut penyelidik kajian Sanna, a. et al (2016), pendekatan permainan dalam aktiviti PdP dapat menarik perhatian dan minat belajar seseorang murid di dalam kelas. Dari segi penyediaan Bahan Bantu Belajar(BBB), Cikgu Noor Arina suka menggunakan carta yang merangkumi gambar berwarna dan tulisan jelas yang bersaiz besar bagi memudahkan murid bernama Akmal(murid kelainan upaya) dapat melihat dan membaca. Keprihatian dan kepekaan terhadap keperluan Akmal sentiasa diutamakan dalam aktiviti PdP.

Dari segi kawalan kelas, Cikgu Noor Arina tidak mengalami sebarang masalah disiplin semasa aktiviti PdP. Ini kerana pendekatan guru dalam menggunakan kaedah atau teknik pengajaran yang menarik secara langsung tidak menimbulkan sebarang kesulitan dalam kalangan murid. Arahan Cikgu Noor Arina sentiasa jelas dan mudah difahami oleh murid-murid. Kehadiran Akmal di dalam kelas aliran perdana tidak pernah diabaikan. Ini menjadi kekuatan kepada Cikgu Noor Arina untuk meneruskan pendidikan inklusif dengan berkesan tanpa gangguan. Menurut Cikgu Noor Arina, pendidikan inklusif akan memberikan peluang kepada murid-murid kelainan upaya berinteraksi dan melibatkan diri dalam aktiviti pembelajaran dan ia akan memberikan peluang kepada golongan murid ini merasai semangat persekolahan yang lebih efektif dan bermakna pada setiap masa.
3.0 ISU DAN CABARAN DALAM PELAKSANAAN PENDIDIKAN INKLUSIF

Pelaksanaan Pendidikan Inklusif dalam sistem pendidikan aliran perdana merupakan matlamat yang ingin dicapai dalam meletakkan pendidikan Malaysia bertaraf dunia. Namun terdapat pelbagai halangan dan rintangan dalam melaksanakan pendidikan inklusif secara sepenuhnya di setiap sekolah. Cikgu Noor Arina yang bertugas di SK Sri Kulim turut menghadapi cabaran dalam menjalankan tugas beliau. Antara faktor yang menjadi kekangan utama ialah kekurangan guru. Menurut beliau, isu kekurangan guru di sekolah menyebabkan guru pendamping yang sepatutnya membantu Cikgu Noor Arina untuk membimbing Akmal (murid kelainan upaya) semasa aktiviti PdP tidak dapat ditawarkan di sekolah tersebut. Namun, Cikgu Noor Arina dapat menangani masalah ini tanpa bantuan guru pendamping. Beliau mampu melaksanakan PdP pendidikan inklusif dengan adanya bimbingan guru pendidikan khas di sekolah.

5.0 KESIMPULAN

Hasil daripada kajian ini dapatlah disimpulkan bahawa salah satu pendekatan pengajaran dan pembelajaran yang wajar dilaksanakan bagi memenuhi keperluan murid kelainan upaya adalah dengan menjalankan program inklusif. Pandangan yang positif guru aliran perdana berkenaan pelaksanaan program inklusif sangat diperlukan bagi membolehkan peluang belajar dapat diberikan sepenuhnya kepada murid-murid kelainan upaya. Kaedah, strategi dan teknik pengajaran perlu diubah dan dipelbagaikan agar pelaksanaan program pendidikan inklusif ini dapat dijalankan dengan sistematik dan mencapai matlamat sebenar Falsafah Pendidikan Khas.

Perhatian khusus terhadap keperluan guru seperti latihan khas berkenaan pedagogi perlu diberikan keutamaan bagi memastikan kedua-dua pihak iaitu guru dan murid mendapat faedah daripada program yang dijalankan. Pendekatan ini akan memberikan banyak manfaat kepada murid kelainan upaya untuk menikmati kehidupan biasa dalam kalangan masyarakat. Berpandukan kepada cara pelaksanaan inklusif di sekolah dan cara pihak-pihak tertentu menjalankan tanggungjawab mereka melalaui program pendidikan inklusif ini dapat meyakinkan murid kelainan upaya supaya berdikari dan berkeyakinan tinggi untuk melakukan sesuatu perkara di sekolah mahu pun di rumah seperti rakan-rakan sebaya tanpa mengharapkan bantuan daripada orang lain.

Secara tidak langsung, sepanjang kajian ini beberapa faktor yang penting telah dikenal pasti dalam membantu pihak sekolah, guru-guru, murid dan ibu bapa dalam melaksanakan program pendidikan inklusif secara lebih berkesan. Oleh itu, penglibatan dan kerjasama diperlukan daripada semua pihak untuk mewujudkan sistem pendidikan yang terbaik bagi pendidikan inklusif. Perancangan yang mendalam dan efektif harus dirancang supaya negara boleh mencapai matlamatnya. Akhir kata, kerajaan Malaysia memang memerlukan sokongan penuh daripada rakyatnya dalam usaha melahirkan modal insan yang seimbang dan harmonis. Kita berharap dengan kerjasama daripada semua pihak, program pendidikan inklusif ini akan dilaksanakan dengan lancar dan berjaya demi masa depan murid-murid kelainan upaya kerana golongan ini berhak diberi pendidikan yang sesuai dengan keperluan mereka.

RUJUKAN

Ainscow, M. (2008). Teaching for diversity: the next big challenge. The Sage handbook of
curriculum and instruction. USA: Sage Publications, Inc.

Akta Pendidikan (1996). Kementerian Pelajaran Malaysia.

Lewis, R. B. dan Doorlag, D. H. (2003). Teaching Special Students in General Educations
Classrooms. New Jersey: Pearson Education, Inc.

Bahagian Pendidikan Khas Kementerian Pelajaran Malaysia. (2008). Maklumat Pendidikan
Khas 2008. Kuala Lumpur: Kementerian Pelajaran Malaysia.

Blankers, M. & Grohol, J. & Prochaska. J.J. (2012). Broad Reach and Targeted Recruitment
Using Facebook for an Online Survey of Young Adult Substance Use. Journal of
Computer-Mediate Communication.14(1). 28

Friend, M. (2007). The coteaching partnership. Educational Leadership. 64(5). 48-52

Glatthorn, A. A., Boschee, F., Whitehead, B.M. (2006) Curriculum Leadership Development
and Implementation.California: SAGE Publications

Glickman, C. D., Gordon, S. P., Ross-Gordon, J. M. (1998). Supervision of Instruction A
Developmental Approach.4th Ed. USA. Allyn and Bacon.

Golder, G., Norwich, B., & Bayliss, P. (2005). Preparing teachers to teach pupils with special
educational needs in more inclusive school: evaluating a PGCE development. British
Journal of Special Education. 32(2). 92-99

Hick, P., & Thomas, G. (2009). Inclusion and Diversity in Education. Vol. 1: Inclusive
Education as Social Justice.Los Angeles: Sage Publications.

Kezar, A. (2006). Redesigning for collaboration in learning initiatives: An examination of
four highly collaborative campuses. Journal of Higher Education. 77(5)

Klingner, J., & Vaughn, S. (2002). The changing role and responsibilities of an LD specialist.
Learning Disabilities Quarterly. 25(1), 19-31.

Kudlacek, M., Bocarro, J., Jirasek, I., & Hanus, R. The Czech Way of Inclusion Through an
Experiential Education Framework. Journal of ExperientialEducation. (2009). 32(1). 14-27.

Laporan Awal Pelan Pembangunan Pendidikan Malaysia 2013-2025. Kementerian Pelajaran
Malaysia.

Lindsay, G. Educational psychology and the effectiveness of inclusive
education/mainstreaming. British Journal of Educational Psychology. (2007).
77. 1-24.
Lipsky, D.K., & Gartner, A. (2008). Inclusion: A service not a place. Port Chester, NY:
Dude Publishing.

Sheehy, K., Nind, M., Rix, J., & Simmons, K. (2005). Ethics and Research in Inclusive
Education: Values into Practice. London: Routledge Falmer.

Smith, T. E. C., Polloway, E, A., Patton, James. R., Dowdy, C. A. (2008). Teaching Students
with Special Needs in Inclusive Setting. 5th Ed. Boston: Pearson Allyn And Bacon

Treffinger, D. J., Young, G. C., Nassab, C. A., Selby, E. C., Wittig, C. V. (2008). The Talent
Development Planning Handbook: Designing Inclusive Gifted Programs. California:
Corwin Press.

Wright. K. B. (2005). Researching Internet-Based Populations: Advantages and
Disadvantages of Online Survey Research, Online Questionnaire Authoring Software
Packages, and Web Survey Services. Journal of Computer-Mediated Communication. 10(3).